| تفکرات نابهنگام.... |
|
| PersianBlog | Free Templates | Blogs List | |
چگونه است که اين مردم کم خِرَد ، هرگز اميد را از دست نميدهند .
يکی ، دلش جز در پی چيزهای بی ارزش نميرود ؛ و ديگری ، دستِ
حريصش ، زمين را در جستجوی گنج ميکاود ...
و هر دو همينکه کِرمی پيدا کردند ، به همان خرسند ميشوند ..!
اين شيوه ايست که من در همگان ديده ام ... و لاجرم می انديشم که مگر
خداوند متعال ، روح خود را در اين مردم کم خرد ندميده که اينگونه به
پستی ها قناعت کرده اند ...
شايد خداوند ، مقام و مرتبه ای را که برايش قائل شده ايم را دارا نباشد
و شايد مُرادِ کتب دينی از دميده شدن روح به سگان بوده و نه انسان
که سَگان شرف دارند به ذات انسانی ..
و شايد اصلا خداوند متعال ، فوتی بر اين مخلوق خود ندميده و همه اش
لاف اندر هوا بوده است برای سو استفاده و اشرف مخلوقات ناميدن ...
| لینک |
تاريخ ، هويتی حقيقی ست ، نه اعتباری ... !
يعنی انسانها و حوادث ، خود تاريخ نيستند ؛ بلکه در تاريخ اند !!!
| لینک |
من ماندم ........... او رفت ..
او رفت ..... من ماندم
او رفت ..... من ماندم
او رفت .... من ماندم ..................................
قرار بود من زودتر بروم . اما ماندم و او رفت ...
هرچند که نبود .. ولی گرمی حضورش ، گرمی بخش بود !
ديگر چه جای نفس کشيدن ؟
ديگر چه هراس از مُردن ؟
............................................
ميگويم متنفرم ...
ميگويم به خون قرمز ات تشنه ام ..
اما وقتی ميرود گريه ميکنم ....
اما وقتی ‹ ميشنوم › که رفت ، بی صدا ميشکنم ... مبادا که کسی
بداند چه گذشته است و چه رفته است ..
اما وقتی که رفت ........ ديگر چه هراس از مُردن ....
.......................................................
از اين پس دوباره همانگونه مينويسم که پيش تر مينوشتم .
پررنگ ... واقعی ... نفرت انگيز ... قرمز .......
از شما ... و از جامعه ام ... و از حضرت نه چندان باری تعالی و حقّ
| لینک |
خَـــــــشــــــــم و ديگر هيچ .....
با اين دو سه نادان که چنان ميدانند
از جهل که دانای جهان ايشانند
خر باش که اين جماعت از فرط خری
هر کو٬ نه خريست کافرش ميدانند ...! بوعلی سينا
........................................................
و مرا اکنون کافر ميدانند ...
دير آمديد دوست گرام .
در پست « روزی ديگرگونه » به تاريخ ۱۴ آبان نامی از شما ذکر
نمودم :
( اين را برای مرد بالغی مينويسم که اينجا را ميخواند :
گناه شرک ٬ کمتر از گناه کفر است و گناه کفر به مراتب کمتر از
نفاق و دوروئی ... )
اينهمه آمديد و به اشتباه ٬ و من و حسرت روزهايی که نخواهد بود ..
اينروزها هر کسی خود را عقل کل میپندارد و افاضه ی فضل مينمايد.
اينبار هم اشتباه آمديد و به اشتباه حدس زده ايد ..
همه چيز تمام شده است ... و من در حصار نفاق و حسادت و کينه ی
ذاتی شما ( دوست گرام ) ٬ محبوس ابدی ام ...
نميدانم اين خيال باطل همچون خيالات باطل ديگر چگونه بر ذهن
منحوط و منحوس و قرون ووسطائی تان آمده است ..
هر چه بود در من صداقت بود و هر چه بود در شما
نفاق و کينه و خودخواهی ...
از شما کينه ای ندارم ..
چرا که اصلا شما را به حساب نمی آورم ..
اين نگارش را هم که ميبينيد ٬ تنها شرحه ای از صيحه ی دلم
ميباشد ..
بيش از اين در خلوصت و بی باکی يک انسان دخالت ننماييد که
تمامی گناهان تان را برای اهالی شما بازنمايی ميکنم ..
خاله زنک بازی و فضولی هم جايگاهی دارد و شرايطی که شما
به هيچگونه رعايت نکرده ايد ...!
برای ديگران تعيين و تکليف نکنيد .. نعوذبالله که خدا نيستيد .
گليم تان را اندازه بگيريد ..
که درد و زخمم سرباز ميکند و اينبار کينه کشی خواهد کرد ...
همه چيز تمام شده است ... همه چيز ...
اين نوشته را به مثابه ی يک گوشزد به حساب آوريد ..
............................................................
و اما اين نوشته برای نيمچه کسی ‹ نيمه انسان › ديگر است .. ....
حيواناتی هستند که خود را انسان نام نهاده اند ...
نميدانم چرا نسناس هايی انسان نما ٬ احساس ميکنند با خواندن
چهار کلمه و پيشرفت تحصيلی ٬ سرآمد اين و آن میباشند .
به حق هرچيزی لياقت ميخواهد ..
و انسان بودن هم لياقتی ميخواهد که بسياری آنرا ندارند ..
من بيش از آنکه به تحصيلاتم ببالم و پيشوندی که به نامم اضافه
ميکنند ٬ به داشته های انسانی ام مينگرم ..
آنچه که تاکنون برای اعتلای نام انسانی ام ٬ زحمت کشيده ام ..
همه را بايد بگذاريم و رخت بربنديم ..
و بی شک ملکوت خداوند ٬ درون انسانهاست ... و
بهشت و جهنم او همانا روزهای آخر عمر .....
دوست عزيزی که خود را پزشک نام نهاده ای ... !
آيا ميدانی فرق ميان تو و حيوان در چيست ؟؟
تنها تفاوتت همانا شکل ظاهری ات ميباشد ... و لاغير
و مابقی همگی شباهت است ميان تو و حيوان ..
اين نوشته را به مثابه ی نفرت از ذات حيوانی ات قلمداد کن .
ادامه ای هم دارد که انشاالله بعدها ذکر خواهم نمود ..
....................................................
و اما تو خواننده ی گرامی که اين مقولات را ميخوانی ....
کمی عقل ناقص خود را هنگام خواندن مطالب بيشتر قرقره کن
تا در هنگام نوشتن نظر ٬ مانند الاغی در گل مانده ٬ تقلا نکنی ...
اين را به مثابه ی يک ريشخند و تمسخر بدانيد .. شايد اينگونه
به غرور مبارک تان بر بخورد و فکر کنيد . نه به من ٬ بلکه به
نوشته هايم که همگی در شماست و برای شما ....
همگی ديده های من از شماست ....
مهندس مانی فرنود !
۲۴ آذر ۱۳۸۶
تهران
| لینک |
تو را دوست دارم . به تو عشق ميورزم . ميخواهم هميشه برای
من باشی ! ..
تو ابلهی ... درک درستی نداری .. من از تو خيلی بيشتر ميفهمم.
من اينگونه ام اما تو آنگونه ای .. !
‹ منِ › سرنوشت ساز و ‹ توِ › هميشه محکوم ....
نتيجه :
از آنجا که هر فرد ، موجوديت ديگر انسانها را به گونه ی خاص خود
نفی و انکار ميکند در نتيجه فقط و فقط خود را واجد ارزش ميپندارد .
بنيان زندگی هر انسانی جز بر پايه ی خودخواهی نميباشد .......
| لینک |
ندارد پای عشق او ، دل بی دست و بی پايم
که روز و شب چو مجنونم ، سر زنجير ميخايم .......
ميان خـــونم و ترسم ، که گر آيد خيــــــال او
ز بی خويشی خيالش را به خون دل بيالايم .......!
...........................................................
هر چه که مربوط به انسان ميشود لياقت و شايستگی ميخواهد.
و من شايستگی و لياقت خود را درک نکردم و بايستگی کردم .. !
هرچه که به سوی ات ميآيد ، الزاما برای تو نميباشد ..
.........................................................
رها کن تا چو خورشيدی قبائی پوشم از آتش
در آن آتش ، چو خورشيدی ، جهانی را بيارايم ........
........................................................
اولين برف .. همه جا سفيد .. شايد اندکی دلم را جلا دهد .
هميشه از واگويه ی دل نويسنده بيزار بوده ام . تحمل کنيد .
| لینک |
اين مردمان احمق و شگفت آور ، همه و همه مانند زنانِ حقير، رفتار
ميکنند .
آنها « احساسات لطيف » را استدلال ..
« تلاطم درون » را دَم الوهيت ..
و « اعتقاد موروثی » را معيار حقيقت میپندارند ....................
..........................................
تاکید میکنم که تفکرات و نوشته های بنده لزوما اعتقاد شخصی ام
نميباشد .. صرفا جهت یافتن دیدگاه خواننده است . و هیچ ارزش دیگری
برای آن متصوّر نمیشوم . مگر آنکه خود با رفتارتان موکّد آن شوید !
لطفا به جای مرحمت ! به من ، نشان دهيد مغزی در سر داريد
و نام انسان بی جهت بر شما نهاده نشده است .....
مرحمت بسياری برای اين نوشته به من شده است . ! همه را
به پای همه مينويسم ....!
وقتی جواب يک سگ بی ارزش رو بدی به اون اعتبار دادی ..
در حاليکه اونها فاقد اعتبار و هويت اند . پس به راه خودت
ادامه بده ....
همه کس و هيچکس
| لینک |
زود برگشتم ...
مدتی در خود گم بودم . تا شايد بيابم آنچه بودم و اکنون نيستم .
دوستان مرحمت نمودند ...در اين ميان علفی هم گندم نمايی کرد ..
با اين سن و سال درست نبود با اتفاقات ،اينگونه کودکانه .. وحشيانه
برخورد کنم . وليکن گاهی انسان خودش را نميشناسد ..
اين همان ناخودآگاه است . که من تجربه ای تلخ از آن را کوله بار
روزهای آينده کردم .
دنيا دو روز است . روزی برای تو و روزی عليه تو . روزی که برای
توست مغرور نشو و روزی که عليه توست ، بردبار باش که عمر
هر دو کوتاه است ..
در اين سن .. حدود ۳۰ سالگی ... به تازگی فهميده ام با اينهمه
ادعّای فضيلت و علم ، تا خرخره در اشتباه بوده ام .
شايد اين هم اشتباه باشد . . . . !
ميترسم از آنکه بانگ آيد روزی ..
که ای بيخبران راه نه آنـــــست و نـه ايــــــــن ....
گاهی استقامت ، اوج حماقت ميشود ... اين را خود نميگويم .
و من ديگر نتوانستم احمق باشم .
۹ سال تلاش .. جستجو .. و انتظارم برای يافتن تنها انشای زندگی ام
را ثمربخش ديدم.. وليکن نميدانستم که به رشته ای احمقانه بند بود .
به حماقت انسانها ... به جاه طلبی و زياده خواهی آدمها .. وبه خریّت
و سادگی و کودکی خودم ....
( اين را برای مرد بالغی مينويسم که اينجا را ميخواند :
گناه شِرک ، کمتر از کفر است .. و گناه کفر به مراتب کمتر از
نفاق و دو روئی .. .. ! )
....................................................................
باز هم خواهم نوشت .. به کوری چشم عده ای حسود و منافق ..
"”" به تباهی زندگی عده ای جاه طلب و خود نگر...! “““
۱۱ شهريور ۱۳۸۶ خورشيدی را تلاشی عبث ميدانم از جانب تاريخ
برای به زانو نشاندنم ...... هه هه .. به همين سادگی .. ؟!
وليکن ... ِزِرشک ..
بَدگونه رفتار تاريخ را زياد داشته ام ... پوست کرگدن دارم ...
.....................................................
اميدوارم افکار بد و احساسی ، از خواندن نوشته ی فوق به
ذهن تان خطـــــور نکند !!!
من باز هم مينويسم ..... به همان دلايلی که بازگو کردم ...
| لینک |
چهارشنبه ... ۲۸ شهريور ۱۳۸۶
اه .. چه بيرنگ و بی نشان که منم
کی ببينم مرا چنان که منم
گفتــــــی اســــــــــرار درميان آور
کو ميان اندر اين ميان که منم
کی شود اين روان من ساکن
اينچنين ساکن روان که منـــــم !
بحر من غرقه گشت هم در خويش
بوالعجب بحر بی کران که منم
اين جهان و آن جهان مرا مطلب
کاين دو گم شد درآن جهان که منم
می شُدم در فنا چو مه بی پا
اينت ، بی پایِ پا دوان که منم
بانگ آمد چه ميدوی ، بنگر
در چنين ظاهر نهان که منم
********************************
| لینک |
کسی که ميتواند گذشته ی خود را بدون درد قيچی کند و
بالا بياورد روی يکی ابله تر از خودش ، بايد بسيار بی عار باشد ...
‹ انسان ها جانوران دوپايی هستند که با آن ميجويند روزهای
از دست رفته شان را ........... ›
******************
دعا کنيد کمی بخوابم .... دو هفته است که خوابم نميبرد
| لینک |
